ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


«Φρόντισε με επιμέλεια να παραστήσεις τον εαυτό σου δόκιμον στον Θεό, ως εργάτην που δεν έχει το παραμικρό να ντρέπεται, ο οποίος ορθοτομεί τον λόγο της αλήθειας».

Β΄ Τιμοθέου 2:15


ΖΗΣΕ ΩΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ

Ο Γουάλας Ε. Τζόνσον, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας και συνιδρυτής της αλυσίδας Holiday Inn, αναγνώριζε τη δύναμη των υποσχέσεων του Θεού, ιδιαίτερα των λόγων του Ιησού: «Ζητάτε, και θα σας δοθεί· ψάχνετε, και θα βρείτε· κρούετε, και θα σας ανοιχτεί» (Ματθαίος 7:7-8). 

Κατανοούσε, όμως, ότι η πίστη δεν αφορά μόνο όσα ζητάμε από τον Θεό, αλλά και την ευθύνη που έχουμε απέναντί Του.

Μελετώντας τη Γραφή, στάθηκε ιδιαίτερα στο εδάφιο της Β΄ Τιμοθέου 2:15 και υιοθέτησε ως προσωπικό κανόνα τη φράση: «Ένας εργάτης που δεν έχει τίποτα να ντρέπεται». Αυτό τον βοηθούσε να αξιολογεί τις πράξεις και τις αποφάσεις του όχι μόνο με βάση την επαγγελματική επιτυχία, αλλά και με βάση την ακεραιότητα και την επιδοκιμασία του Θεού.

Μπορεί να αποκτήσεις πλούτη, αναγνώριση και σημαντικές επιτυχίες, αλλά, αν η καρδιά σου δεν έχει ειρήνη ενώπιον του Θεού, τίποτε από αυτά δεν μπορεί να προσφέρει βαθιά και διαρκή ικανοποίηση. Αντίθετα, όταν γνωρίζεις ότι προσπαθείς να ζεις με ειλικρίνεια και πιστότητα στον Λόγο Του, μπορείς να έχεις καθαρή συνείδηση και εσωτερική ειρήνη, ακόμη κι όταν οι άλλοι δεν αναγνωρίζουν την προσπάθειά σου.

Ο απόστολος Παύλος δήλωσε: «Γι’ αυτό και φιλοτιμούμαστε, είτε παρόντες είτε απόντες, να είμαστε ευάρεστοι σ’ Αυτόν» (Β΄ Κορινθίους 5:9). 



Επίσης, προέτρεψε τους Θεσσαλονικείς να ζουν με τρόπο που ευαρεστεί τον Θεό (Α΄ Θεσσαλονικείς 4:1). Αυτός είναι και ο δικός μας στόχος: να Τον τιμούμε με τις επιλογές μας, να εργαζόμαστε με εντιμότητα και να εφαρμόζουμε την αλήθεια του Λόγου Του σε κάθε τομέα της ζωής μας. Γιατί, στο τέλος, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία δεν είναι το χειροκρότημα των ανθρώπων, αλλά η επιδοκιμασία του Θεού.



ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ.

Δημοσίευση σχολίου

Copyright © ΝΕΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ. Designed by John Tsipas