«Αν, όμως, προσωποληπτείτε, κάνετε αμαρτία και ελέγχεστε από τον νόμο ως παραβάτες».
Ιακώβου 2:9
ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Ο απόστολος Ιάκωβος προειδοποιεί την Εκκλησία για τον κίνδυνο της προσωποληψίας. Περιγράφει μια συνάθροιση όπου ένας πλούσιος, καλοντυμένος άνθρωπος γίνεται δεκτός με τιμές και οδηγείται σε μια καλή θέση, ενώ ένας φτωχός, ντυμένος με φτωχικά ρούχα, αντιμετωπίζεται με περιφρόνηση και παραμερίζεται. Ο Ιάκωβος θέτει ένα ερώτημα που παραμένει επίκαιρο: μπορούμε να λέμε ότι αγαπάμε τον Θεό, όταν κρίνουμε τους ανθρώπους από την εξωτερική τους εμφάνιση; Η ευνοϊκή μεταχείριση κάποιων εις βάρος άλλων αποκαλύπτει μια καρδιά που χρειάζεται να αλλάξει. Η προσωποληψία δεν είναι απλώς μια άδικη συμπεριφορά· είναι αντίθετη με την αγάπη που μας διδάσκει ο Χριστός.
Ο Ιησούς έσπασε τα στενά όρια των ανθρώπινων προκαταλήψεων. Μίλησε με τη Σαμαρείτισσα στο πηγάδι, παρόλο που οι Ιουδαίοι και οι Σαμαρείτες αντιμετώπιζαν ο ένας τον άλλον με εχθρότητα. Δέχτηκε τον Νικόδημο, έναν Ιουδαίο θρησκευτικό ηγέτη, και του μίλησε για τη νέα ζωή που προσφέρει ο Θεός. Το Ευαγγέλιο απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο, ανεξάρτητα από το παρελθόν, την κοινωνική του θέση ή την καταγωγή του. Στον Χριστό κανείς δεν είναι λιγότερο άξιος να αγαπηθεί, να ακουστεί και να αντιμετωπιστεί με αξιοπρέπεια.
Η ίδια αλήθεια φαίνεται και στην ιστορία του Ονήσιμου και του Φιλήμονα. Ο Ονήσιμος ήταν δούλος, ενώ ο Φιλήμονας ήταν ο κύριός του. Ο απόστολος Παύλος κάλεσε τον Φιλήμονα να δεχτεί τον Ονήσιμο όχι απλώς ως δούλο, αλλά ως αγαπημένο αδελφό εν Χριστώ (Φιλήμονα 1:15-16). Η πίστη στον Χριστό μάς καλεί να βλέπουμε πέρα από τους κοινωνικούς ρόλους και τις διαφορές που χωρίζουν τους ανθρώπους, αναγνωρίζοντας την κοινή ανθρώπινη αξία τους.
Η προσωποληψία συχνά γεννιέται από προκαταλήψεις και βιαστικά συμπεράσματα. Κρίνουμε χωρίς να γνωρίζουμε, απομακρύνουμε ανθρώπους χωρίς να τους έχουμε ακούσει και αποδίδουμε αξία με μέτρα που δεν αντανακλούν την καρδιά του Θεού. Όμως ο Θεός μάς καλεί σε κάτι βαθύτερο: να μάθουμε να βλέπουμε τον άλλον με συμπόνια, να ακούμε πριν κρίνουμε και να προσφέρουμε σε όλους τον σεβασμό που τους αξίζει.
ΑΚΟΥΣΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΡΙΝ ΚΡΙΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
Ο προφήτης Αββακούμ ανέβηκε στη σκοπιά του και περίμενε να ακούσει τι θα του έλεγε ο Θεός: «Θα σταθώ στη σκοπιά μου […] και θα αγρυπνήσω, για να δω τι θα μου μιλήσει» (Αββακούμ 2:1).
Πόσο συχνά γεμίζουμε την προσευχή μας με όσα θέλουμε να πούμε στον Θεό, αφήνοντας ελάχιστο χώρο για να εξετάσουμε τη δική μας καρδιά μπροστά Του! Ίσως χρειάζεται να Του ζητήσουμε να μας αποκαλύψει τις προκαταλήψεις μας, τις άδικες κρίσεις μας και τους ανθρώπους που έχουμε παραμερίσει χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Όταν Του επιτρέπουμε να μας διδάξει, αρχίζουμε να βλέπουμε τους άλλους διαφορετικά. Εκείνος μπορεί να μαλακώσει την καρδιά μας και να μας βοηθήσει να αντικαταστήσουμε την προκατάληψη με κατανόηση, την υπεροψία με ταπεινοφροσύνη και την αδιαφορία με έμπρακτη αγάπη.
Δημοσίευση σχολίου