«Ο Θεός είναι Θεός. Επειδή είναι Θεός, είναι άξιος της εμπιστοσύνης και της υπακοής μου. Δεν θα βρω ανάπαυση πουθενά αλλού παρά μόνο στο άγιο θέλημά Του, ένα θέλημα που είναι ανείπωτα πέρα από τις μεγαλύτερες αντιλήψεις μου για το τι ετοιμάζει».
— Ελίζαμπεθ Έλιοτ
Το απόσπασμα της Ελίζαμπεθ Έλιοτ έχει ένα πολύ απλό αλλά βαθύ μήνυμα: δεν χρειάζεται να καταλαβαίνουμε τα πάντα για να μπορούμε να ελπίζουμε.
Με απλά λόγια
Όταν λέει:
«Ο Θεός είναι Θεός.»
σημαίνει πως ο Θεός βλέπει πολύ περισσότερα από όσα βλέπουμε εμείς. Εμείς γνωρίζουμε μόνο ένα μικρό κομμάτι της ζωής μας — τη σημερινή δυσκολία, τον φόβο, την απογοήτευση. Ο Θεός όμως βλέπει ολόκληρη την εικόνα.
Γι’ αυτό η Έλιοτ λέει ότι ο Θεός αξίζει την εμπιστοσύνη και την υπακοή μας, ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνουμε γιατί συμβαίνουν κάποια πράγματα.
Και το πιο παρήγορο σημείο είναι αυτό:
«Δεν θα βρω ανάπαυση πουθενά αλλού παρά μόνο στο άγιο θέλημά Του.»
Δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν θα πονέσει ή δεν θα φοβηθεί. Σημαίνει ότι, μέσα στον φόβο και στην αβεβαιότητα, μπορεί να πει:
«Δεν καταλαβαίνω τι γίνεται, αλλά δεν είμαι μόνος. Μπορώ να αφήσω τη ζωή μου στα χέρια του Θεού.»
Ίσως αυτό είναι και το πιο όμορφο μήνυμα του αποσπάσματος:
Η ζωή σου δεν χρειάζεται να είναι ξεκάθαρη για να έχει ελπίδα.
Μπορεί σήμερα να βλέπεις έναν κλειστό δρόμο και να νομίζεις ότι δεν υπάρχει συνέχεια. Μπορεί να μην καταλαβαίνεις γιατί μια προσευχή δεν έχει ακόμη απαντηθεί ή γιατί μια δύσκολη περίοδος κρατά περισσότερο απ' όσο θα ήθελες.
Όμως η πίστη λέει:
«Αυτό που εγώ δεν μπορώ ακόμη να δω, ο Θεός μπορεί να το βλέπει ήδη.»
Και αυτό δεν είναι υπόσχεση ότι όλα θα γίνουν ακριβώς όπως τα θέλουμε. Είναι κάτι βαθύτερο: ότι ακόμη και μέσα στην αβεβαιότητα, μπορούμε να έχουμε έναν τόπο ανάπαυσης — την εμπιστοσύνη ότι ο Θεός δεν χάνει τον έλεγχο.
Ίσως, λοιπόν, το απόσπασμα να μπορούσε να γίνει μια μικρή προσευχή:
«Θεέ μου, δεν καταλαβαίνω όλα όσα συμβαίνουν. Δεν ξέρω τι φέρνει η αυριανή μέρα. Αλλά δεν χρειάζεται να γνωρίζω τα πάντα για να ελπίζω. Βοήθησέ με να εμπιστευτώ ότι βλέπεις πιο μακριά από εμένα και ότι ακόμη κι όταν ο δρόμος μου είναι σκοτεινός, δεν είμαι μόνος. Δώσε μου ειρήνη για το σήμερα και πίστη για το αύριο.»
Η ελπίδα, τελικά, δεν είναι να ξέρουμε τι θα συμβεί. Είναι να ξέρουμε σε Ποιον μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτό που θα συμβεί.
Δημοσίευση σχολίου