Στις
σελίδες της Αγίας Γραφής, η σχέση του
Χριστού με την Εκκλησία συμπυκνώνεται
σε μια από τις πιο ποιητικές και βαθιές
εικόνες της ανθρώπινης εμπειρίας: τον
γάμο. Η Εκκλησία —η ζωντανή κοινότητα
όσων εμπιστεύθηκαν τη σωτηρία τους στον
Ιησού— δεν παρουσιάζεται ως ένας άψυχος
θεσμός, αλλά ως η αγαπημένη Νύφη, και ο
Χριστός ως ο Θεϊκός Νυμφίος που την
επέλεξε με θυσιαστική αγάπη
(Εφεσίους
5:25-27).
Ο Αρραβώνας και η Υπομονή της Αναμονής
Στους
βιβλικούς χρόνους, ο γάμος σφραγιζόταν
πρώτα με μια περίοδο αρραβώνα, έναν ιερό
δεσμό νομικά και πνευματικά ακλόνητο.
Ο νυμφίος κατέβαλλε το τίμημα της νύφης
—όπως ο Χριστός πλήρωσε στο Σταυρό με
το ίδιο Του το αίμα— και στη συνέχεια
αποσυρόταν στο σπίτι του Πατέρα Του για
να ετοιμάσει τον τόπο της κοινής τους
κατοικίας (Ιωάννη 14:2-3).
Στο διάστημα
αυτό, η νύφη παρέμενε πίσω, προσδοκώντας
την επιστροφή του και διατηρώντας την
αφοσίωση και την αγνότητά της.
Αυτήν
ακριβώς τη φάση διανύει η Εκκλησία
σήμερα.
Καλούμαστε να στέκουμε πιστοί
και άσπιλοι μέσα στον κόσμο (Β΄ Κορινθίους
11:2), προσβλέποντας στη στιγμή της μεγάλης
συνάντησης. Κατά την Αρπαγή, η προσδοκία
αιώνων θα μετουσιωθεί σε χαρά: Ο Νυμφίος
θα υποδεχθεί τη Νύφη Του και θα τελεστεί
ο ένδοξος «Γάμος του Αρνίου», εγκαινιάζοντας
μια αιώνια, αδιάσπαστη ένωση (Αποκάλυψη
19:7-9).
Η Νέα Ιερουσαλήμ και η Στολή της Δικαιοσύνης
Στο
αποκαλυπτικό όραμα του Αποστόλου Ιωάννη,
η ουράνια πόλη, η Νέα Ιερουσαλήμ,
κατεβαίνει από τον ουρανό στολισμένη
«σαν νύφη» (Αποκάλυψη 21:2, 10). Η παρομοίωση
αυτή δεν ταυτίζει την πόλη με την ίδια
την Εκκλησία —αφού ο Χριστός πέθανε
για ανθρώπινες ψυχές και όχι για
οικοδομήματα— αλλά περιγράφει τη
λαμπρότητα των κατοίκων της.
Η άγια πόλη
αποκαλείται «νύφη» συνεκδοχικά, επειδή
φιλοξενεί τους λυτρωμένους, ενδυμένους
με το κατάλευκο ένδυμα της αγιότητας
και της δικαιοσύνης του Θεού.
Η Προσδοκία της Αιώνιας Αυγής
Ως
μέλη αυτού του μυστικού Σώματος, οι
πιστοί δεν ζουν με μια παθητική αναμονή,
αλλά με μια ζωντανή, παλλόμενη ελπίδα.
Με τα βλέμματα στραμμένα στον ουρανό,
η Νύφη συντονίζει τον χτύπο της καρδιάς
της με τη φωνή του Πνεύματος, ψιθυρίζοντας
την αρχαία προσευχή των αγίων:
«Έρχου,
Κύριε Ιησού!» (Αποκάλυψη 22:20).
Ρένα Γ. Τζωράκη©
Δημοσίευση σχολίου