Στην άκρη ενός ορεινού μονοπατιού υπήρχε ένα μικρό φανάρι. Κάθε βράδυ άναβε για να φωτίζει τον δρόμο των ταξιδιωτών που επέστρεφαν στα σπίτια τους.
Δεν ήταν μεγάλο ούτε είχε δυνατό φως. Φώτιζε μόνο λίγα βήματα μπροστά του.
Κάθε φορά που ο άνεμος δυνάμωνε και το σκοτάδι απλωνόταν γύρω του, η μικρή φλόγα έτρεμε.
«Τι μπορώ να καταφέρω εγώ;» αναρωτιόταν. «Ολόκληρο το βουνό είναι σκοτεινό. Το φως μου δεν φτάνει ούτε μέχρι την επόμενη στροφή. Ίσως να μην έχει κανένα νόημα να μένω αναμμένο».
Ένα βράδυ, καθώς έπεφτε πυκνή ομίχλη, ένας ταξιδιώτης εμφανίστηκε στο μονοπάτι. Ήταν κουρασμένος, είχε χάσει τον προσανατολισμό του και δεν ήξερε προς τα πού να κατευθυνθεί.
Ξαφνικά, μέσα στην ομίχλη, είδε το μικρό φανάρι.
Πλησίασε και στάθηκε για λίγο κάτω από το φως του.
Το φανάρι φωτίστηκε από χαρά.
«Τουλάχιστον», σκέφτηκε, «μπορώ να βοηθήσω αυτόν τον άνθρωπο να κάνει μερικά βήματα».
Ο ταξιδιώτης προχώρησε μέχρι το σημείο που φωτιζόταν. Εκεί διέκρινε το επόμενο σημάδι του μονοπατιού. Προχώρησε λίγο ακόμη και είδε ένα δεύτερο φανάρι, πιο πέρα, ανάμεσα στα δέντρα.
Ακολούθησε το φως του.
Και ύστερα ένα τρίτο.
Έτσι, βήμα βήμα, έφτασε με ασφάλεια στο χωριό.
Πριν απομακρυνθεί, γύρισε και κοίταξε πίσω.
«Αν δεν είχες ανάψει», ψιθύρισε, «ίσως να είχα μείνει χαμένος μέσα στο σκοτάδι».
Το μικρό φανάρι έμεινε σιωπηλό.
Εκείνο το βράδυ κατάλαβε κάτι που δεν είχε καταλάβει ποτέ πριν.
Δεν χρειαζόταν να φωτίσει ολόκληρο το βουνό.
Δεν χρειαζόταν να νικήσει όλο το σκοτάδι.
Χρειαζόταν μόνο να φωτίσει το σημείο όπου βρισκόταν.
Και να μείνει αναμμένο.
🌿 ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
Ίσως σήμερα να μοιάζεις κι εσύ με εκείνο το μικρό φανάρι.
Έχεις κουραστεί. Έχεις προσπαθήσει πολύ. Έχεις προσευχηθεί για πράγματα που ακόμη δεν άλλαξαν και περιμένεις απαντήσεις που δεν έχουν έρθει.
Κοιτάζεις μπροστά και δεν βλέπεις καθαρά τον δρόμο. Αναρωτιέσαι αν έχεις ακόμη τη δύναμη να συνεχίσεις.
Όμως άκου κάτι που αξίζει να κρατήσεις στην καρδιά σου:
Δεν χρειάζεται να λύσεις σήμερα όλα σου τα προβλήματα. Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις τι θα φέρει το αύριο. Χρειάζεται μόνο να κάνεις το επόμενο μικρό βήμα με πίστη.
Μια προσευχή, ακόμη κι αν είναι μόνο λίγες λέξεις.
Μια προσπάθεια, ακόμη κι αν είναι μικρή.
Μια πράξη αγάπης, ακόμη κι αν κανείς δεν την προσέξει.
Μια απόφαση να μην παραδοθείς στην απογοήτευση.
Μην υποτιμάς το φως που έχεις μέσα σου. Ούτε να συγκρίνεις τη δική σου πορεία με την πορεία των άλλων.
Ο Θεός δεν σου ζητά να γνωρίζεις όλο το μονοπάτι. Μπορείς να Του εμπιστευτείς το κομμάτι που δεν βλέπεις και να προχωρήσεις με το φως που έχεις σήμερα.
Κι όταν η δύναμή σου λιγοστεύει, θυμήσου πως δεν είσαι υποχρεωμένος να τα σηκώνεις όλα μόνος σου. Μπορείς να ζητήσεις βοήθεια, να ξεκουραστείς και να ξανασηκωθείς όταν μπορέσεις.
Η κούρασή σου δεν ακυρώνει την αξία σου. Η καθυστέρηση δεν ακυρώνει την ελπίδα σου. Και το μικρό σου βήμα εξακολουθεί να είναι ένα βήμα μπροστά.
Δημοσίευση σχολίου