Οι βαθιές ρίζες της εμπιστοσύνης στον Θεό

"Ευλογημένος όμως είν’ ο άνθρωπος που ελπίζει σ’ εμένα και μ’ εμπιστεύεται. Θα είναι σαν το δέντρο το φυτεμένο κοντά στα νερά· απλώνει τις ρίζες του προς το ποτάμι και δε φοβάται όταν έρχεται ο καύσωνας αλλά μένουν τα φύλλα του καταπράσινα· αδιαφορεί για τον καιρό της ξηρασίας κι αδιάκοπα καρποφορεί."

Ιερεμίας 17:7-8

Ο Θεός δεν υπόσχεται ότι στη ζωή μας δεν θα υπάρξουν περίοδοι «καύσωνα» ή «ξηρασίας». Θα υπάρξουν δοκιμασίες, απογοητεύσεις και στιγμές που οι δυνάμεις μας θα φαίνονται λίγες. Η μεγάλη διαφορά, όμως, βρίσκεται στο
πού είναι ριζωμένη η καρδιά μας.

Ο άνθρωπος που εμπιστεύεται τον Κύριο μοιάζει με ένα δέντρο φυτεμένο δίπλα σε ποτάμι.
Η δύναμή του δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές συνθήκες, αλλά από την πηγή που τον τρέφει. Όσο οι ρίζες του απλώνονται βαθιά στην παρουσία του Θεού, αντλεί ειρήνη μέσα στην ταραχή, ελπίδα μέσα στην απογοήτευση και δύναμη μέσα στην αδυναμία.

Όταν η εμπιστοσύνη μας είναι στραμμένη στον Θεό,
δεν ζούμε με βάση τους φόβους μας αλλά με βάση τις υποσχέσεις Του. Και ακόμη κι όταν οι περιστάσεις μοιάζουν άνυδρες, ο Θεός συνεχίζει να εργάζεται αθόρυβα μέσα μας, ώστε η ζωή μας να παράγει καρπό αγάπης, πίστης, υπομονής και ελπίδας.

Σήμερα, ας επιλέξουμε να ριζώσουμε ακόμη πιο βαθιά στην αγάπη και στην πιστότητα του Κυρίου. Εκεί βρίσκεται η πραγματική σταθερότητα της ζωής μας.