Υπάρχουν στιγμές που ο Θεός μάς οδηγεί σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε, σε δρόμους που δεν έχουμε σχεδιάσει και σε συναντήσεις που δεν φανταζόμασταν ποτέ. Εκείνο που χρειάζεται από εμάς δεν είναι να γνωρίζουμε από πριν το αποτέλεσμα, αλλά να έχουμε καρδιά πρόθυμη να υπακούσει.
Μια τέτοια μορφή ήταν ο Φίλιππος ο ευαγγελιστής. Στο όγδοο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων διαβάζουμε πως ο Θεός τον οδήγησε σε έναν έρημο δρόμο, από την Ιερουσαλήμ προς τη Γάζα. Εκεί συνάντησε έναν Αιθίοπα αξιωματούχο, άνθρωπο με σημαντική θέση στην αυλή της βασίλισσας της Αιθιοπίας, ο οποίος επέστρεφε στην πατρίδα του.
Ο άνθρωπος αυτός είχε ταξιδέψει στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει και τώρα, καθισμένος στην άμαξά του, διάβαζε από τον προφήτη Ησαΐα. Είχε στα χέρια του τις Γραφές, αλλά δυσκολευόταν να καταλάβει όσα διάβαζε.
Τότε το Πνεύμα οδήγησε τον Φίλιππο να πλησιάσει την άμαξα. Εκείνος έτρεξε κοντά και άκουσε τον αξιωματούχο να διαβάζει. Τον ρώτησε αν καταλάβαινε αυτά που διάβαζε. Και ο άνθρωπος τού απάντησε με ειλικρίνεια πως χρειαζόταν κάποιον να τον καθοδηγήσει.
Ο Φίλιππος ανέβηκε στην άμαξα και, ξεκινώντας από το συγκεκριμένο απόσπασμα του Ησαΐα, του μίλησε για τον Ιησού. Δεν τον προσπέρασε επειδή δεν τον γνώριζε. Δεν θεώρησε πως η απορία του ήταν ασήμαντη. Στάθηκε δίπλα του, άκουσε την ερώτησή του και του εξήγησε τον λόγο του Θεού.
Καθώς συνέχιζαν τον δρόμο τους, έφτασαν σε ένα μέρος όπου υπήρχε νερό. Ο αξιωματούχος ζήτησε να βαπτιστεί και ο Φίλιππος τον βάπτισε. Έπειτα συνέχισε το ταξίδι του με χαρά, ενώ ο Φίλιππος οδηγήθηκε από το Πνεύμα σε έναν άλλο τόπο για να συνεχίσει το έργο του.
Πόσο όμορφη είναι αυτή η συνάντηση! Ο Φίλιππος δεν γνώριζε ποιον θα συναντούσε στον δρόμο εκείνο. Δεν ήξερε πόσο σημαντική θα αποδεικνυόταν η παρουσία του για έναν άνθρωπο που αναζητούσε απαντήσεις. Ήξερε μόνο πως έπρεπε να υπακούσει.
Και αυτή η υπακοή έγινε ευλογία. Ένας άνθρωπος που είχε απορίες βρήκε καθοδήγηση, γνώρισε το μήνυμα του Χριστού και συνέχισε τον δρόμο του γεμάτος χαρά.
Δημοσίευση σχολίου