Γράφει και επιμελείται η Ρένα Γ. Τζωράκη©
Παρατήρησε ένα δέντρο στις πλαγιές του βουνού.
Δεν φοβάται τους ανέμους που το χτυπούν αλύπητα,
ούτε λυγίζει από το βάρος της βροχής.
Όσο πιο δυνατός ο άνεμος, τόσο πιο βαθιά απλώνει τις ρίζες του στη γη.
Η φύση γύρω μας είναι ένας σιωπηλός, σοφός δάσκαλος.
Μας διδάσκει πως μετά τον πιο βαρύ χειμώνα
έρχεται πάντα η άνθιση της άνοιξης.
Πως τα πέταλα που πέφτουν δεν είναι απώλεια,
αλλά η προετοιμασία για τον νέο καρπό.
Όταν νιώθεις τις καταιγίδες της ζωής να σε δοκιμάζουν,
μη φοβάσαι τους αέρηδες που σε κλυδωνίζουν.
Άπλωσε κι εσύ τις ρίζες της ψυχής σου βαθιά στην πίστη,
και θυμήσου πως κανένας χειμώνας δεν κράτησε για πάντα.
«ΕΝΕΤΕΙΛΑΤΟ ΤΟΙΣ ΝΕΦΕΣΙΝ ΥΠΕΡΑΝΩ ΚΑΙ ΘΥΡΑΣ ΟΥΡΑΝΟΥ ΑΝΕΩΞΕ, ΚΑΙ ΕΒΡΕΞΕ ΑΥΤΟΙΣ ΜΑΝΝΑ ΦΑΓΕΙΝ.»
(Ψαλμός 78:23-24)
"ενώ πρόσταξε τα σύννεφα από πάνω, και άνοιξε τις πόρτες τού ουρανού,
και έβρεξε σ’ αυτούς μάννα για να φάνε, και σιτάρι ουρανού έδωσε σ’ αυτούς·"
Ψαλμός 78:23-24
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ.
Δημοσίευση σχολίου