Η ευλογημένη δέσμευση να ζούμε με την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος
«Άρα, λοιπόν, αδελφοί, είμαστε χρεώστες, όχι στη σάρκα, ώστε να ζούμε σύμφωνα με τη σάρκα.»
📖 Ρωμαίους 8:12
ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ
Ο απόστολος Παύλος γράφει:
«Άρα, λοιπόν, αδελφοί, είμαστε χρεώστες, όχι στη σάρκα, ώστε να ζούμε σύμφωνα με τη σάρκα. Επειδή, αν ζείτε σύμφωνα με τη σάρκα, πρόκειται να πεθάνετε· αν όμως, με το Πνεύμα, θανατώνετε τις πράξεις του σώματος, θα ζήσετε».
📖 Ρωμαίους 8:12-13
Η λέξη «υποχρέωση» ίσως να μη μας αρέσει ιδιαίτερα. Συχνά τη συνδέουμε με βάρος, περιορισμό και κάτι που πρέπει να κάνουμε χωρίς να το θέλουμε.
Όμως, μέσα από την πίστη μας στον Χριστό, μπορούμε να δούμε αυτή την ευθύνη με διαφορετικό τρόπο.
Δεν πρόκειται απλώς για κάτι που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε, αλλά για ένα πολύτιμο προνόμιο: να μπορούμε να ζούμε για Εκείνον, να Τον εμπιστευόμαστε και να Του επιτρέπουμε να εργάζεται μέσα από τη ζωή μας.
Η μεγαλύτερη ευθύνη μας γίνεται η μεγαλύτερη ευκαιρία μας: να παραδώσουμε ολόκληρη τη ζωή μας στην κυριαρχία του Χριστού.
Μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερο προνόμιο από το να χρησιμοποιεί ο Θεός τη ζωή μας για να εκπληρώνει τους αιώνιους σκοπούς Του;
Μια εικόνα που μας βοηθά να κατανοήσουμε αυτή τη δέσμευση είναι ο γάμος. Όταν δύο άνθρωποι ανταλλάσσουν τους γαμήλιους όρκους τους, αναλαμβάνουν μια συνειδητή δέσμευση αγάπης και πιστότητας, στις χαρές και στις δυσκολίες, στην υγεία και στην ασθένεια.
Με ανάλογο τρόπο, όταν ερχόμαστε στον Χριστό και αναγεννιόμαστε διά του Αγίου Πνεύματος, αρχίζει μια νέα σχέση μαζί Του. Δεν ανήκουμε πλέον στον παλιό τρόπο ζωής, αλλά καλούμαστε να ζούμε ως παιδιά του Θεού, με πίστη, αγάπη και υπακοή.
Η δέσμευσή μας προς τον Θεό δεν είναι μια ψυχρή νομική υποχρέωση. Είναι η ανταπόκριση της καρδιάς μας στην αγάπη και στη χάρη που Εκείνος πρώτος μάς έδειξε.
Το Ευαγγέλιο μάς καλεί να παραδώσουμε ολόκληρο τον εαυτό μας στον Θεό. Και Εκείνος, με την αγάπη και την πιστότητά Του, μας προσφέρει την παρουσία Του, τη χάρη Του και τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος.
Όταν παραδίνουμε τη ζωή μας στον Χριστό, αναγνωρίζουμε ότι δεν θέλουμε πλέον να αποφασίζουμε αποκλειστικά με βάση τις δικές μας επιθυμίες. Επιθυμούμε το Άγιο Πνεύμα να καθοδηγεί τις σκέψεις, τις επιλογές και τα βήματά μας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι χάνουμε την ελευθερία μας. Σημαίνει ότι μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε την ελευθερία μας για να επιλέγουμε όσα ευαρεστούν τον Θεό.
Και αυτή η παράδοση μπορεί να μας οδηγήσει σε δρόμους που δεν θα τολμούσαμε να διαβούμε μόνοι μας, ενώ ο Θεός μπορεί να ενεργήσει μέσα από εμάς με τρόπους που ξεπερνούν τις ανθρώπινες δυνατότητές μας.
Δεν είναι βάρος να ανήκεις στον Χριστό. Είναι το μεγαλύτερο προνόμιο να ζεις με Εκείνον και για Εκείνον.
Δημοσίευση σχολίου