ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΥΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ — Ο ΘΕΟΣ ΣΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ

 

"Και το έργο της δικαιοσύνης θα είναι ειρήνη, και το αποτέλεσμα της δικαιοσύνης ησυχία και ασφάλεια στον αιώνα".

Ησαΐας 32:17

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΣΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΦΥΛΑΚΗ ΣΟΥ

Είμαστε διαμορφωμένοι από όλα όσα έχουμε βιώσει, τόσο από τις όμορφες στιγμές όσο και από τα λάθη και τις πληγές μας. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε όσα συνέβησαν, ούτε να προσποιηθούμε πως οι λανθασμένες επιλογές μας δεν υπήρξαν ποτέ. Μπορούμε, όμως, να επιλέξουμε πώς θα σταθούμε απέναντί τους σήμερα. Θα παραμείνουμε εγκλωβισμένοι στην ενοχή ή θα αναλάβουμε την ευθύνη μας, θα ζητήσουμε συγχώρεση και θα προσπαθήσουμε να προχωρήσουμε σε έναν διαφορετικό δρόμο;

Όλοι έχουμε αμαρτήσει και έχουμε ανάγκη από τη χάρη του Θεού. Κάποιες φορές, οι συνέπειες των παλιών μας επιλογών γεννούν φόβο, αγωνία και ανασφάλεια. Ένας άνθρωπος που υπήρξε άπιστος ή πλήγωσε βαθιά τον σύντροφό του μπορεί να ζει με τον φόβο ότι κάποτε θα βιώσει την ίδια πληγή. Αντί να αντιμετωπίσει αυτή την αγωνία με ειλικρίνεια, μπορεί να προσπαθήσει να ελέγξει τον άλλον, να τον κατηγορεί διαρκώς ή ακόμη και να καταφύγει σε λεκτική ή σωματική βία. Όμως ο φόβος δεν δικαιολογεί ποτέ την κακοποίηση. Η αληθινή μετάνοια δεν οδηγεί στον έλεγχο και στην τιμωρία των άλλων, αλλά στην ανάληψη ευθύνης, στον σεβασμό και στην έμπρακτη αλλαγή.

Ο Θεός δεν μας καλεί να αρνηθούμε την αλήθεια για το παρελθόν μας. 

Μας καλεί να την αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια, να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και να δεχτούμε τη συγχώρεσή Του. Η μετάνοια δεν είναι να βασανίζουμε αδιάκοπα τον εαυτό μας για όσα κάναμε, αλλά να στρέφουμε την καρδιά μας προς τον Θεό και να επιλέγουμε έναν νέο τρόπο ζωής. Το παρελθόν μπορεί να μας διδάξει, χωρίς να μας κρατά για πάντα δεμένους.

ΔΕΞΟΥ ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΑΝΑΖΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΧΗ

Ο Λόγος του Θεού μάς δίνει μια βαθιά υπόσχεση: «Και τις αμαρτίες τους και τις ανομίες τους δεν θα τις θυμάμαι πλέον» (Εβραίους 10:17). Η συγχώρεση του Θεού δεν είναι προσωρινή ούτε εξαρτάται από το πόσες φορές θα επαναλάβουμε την εξομολόγησή μας. Όταν μετανοούμε ειλικρινά και στρεφόμαστε σε Εκείνον, μπορούμε να στηριχτούμε στη χάρη Του και να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν να μην υπάρχει ελπίδα.

Λίγο παρακάτω, η Αγία Γραφή αναφέρει ότι, όπου υπάρχει συγχώρεση των αμαρτιών, δεν χρειάζεται πλέον προσφορά για την αμαρτία (Εβραίους 10:18). Το χωρίο αυτό αναφέρεται στην επάρκεια της θυσίας του Χριστού, όχι στην ανάγκη να αγνοούμε τις συνέπειες των πράξεών μας ή να αποφεύγουμε την αποκατάσταση. Μας θυμίζει ότι δεν χρειάζεται να προσπαθούμε να εξαγοράσουμε ξανά και ξανά τη συγχώρεση του Θεού με αδιάκοπες τύψεις. Η χάρη Του μάς καλεί να σηκωθούμε, να μάθουμε και να προχωρήσουμε με πίστη.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη μετάνοια και στην αυτοτιμωρία. Η μετάνοια μάς οδηγεί στην αλήθεια, στην αλλαγή και στην αποκατάσταση, όσο αυτή είναι δυνατή. Η αδιάκοπη ενοχή, αντίθετα, μπορεί να μας κρατά καθηλωμένους, να μας στερεί τη χαρά και να μας κάνει να πιστεύουμε ότι δεν αξίζουμε ποτέ ξανά την ειρήνη. Αν έχεις πληγώσει κάποιον, αναζήτησε, όπου είναι εφικτό και ασφαλές, τρόπους να αναλάβεις την ευθύνη σου και να διορθώσεις το κακό που προκάλεσες. Αν έχεις ζητήσει συγχώρεση και αγωνίζεσαι να αλλάξεις, μην αρνείσαι στον εαυτό σου τη δυνατότητα μιας νέας αρχής.

Η ειρήνη που περιγράφει ο Ησαΐας δεν σημαίνει ότι κάθε συνέπεια εξαφανίζεται αμέσως ή ότι όλες οι δυσκολίες τελειώνουν χωρίς προσπάθεια. Είναι, όμως, μια ελπίδα ότι μπορούμε να ζούμε με καθαρότερη συνείδηση, να καλλιεργούμε τη δικαιοσύνη και να προχωρούμε με μεγαλύτερη ασφάλεια μέσα από μια ζωή που ευθυγραμμίζεται με το θέλημα του Θεού.

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ.

Share on Facebook Share on Twitter