Όταν οι άνθρωποι σε προσπερνούν, ο Θεός σε βλέπει
«Δεν με διαλέξατε εσείς, αλλά εγώ σας διάλεξα και σας όρισα, για να πάτε και να φέρετε καρπό, και ο καρπός σας να μένει· ώστε, ό,τι αν ζητήσετε από τον Πατέρα στο όνομά μου, να σας το δώσει.»
Ιωάννης 15:16
Μπορεί να μη σε επιλέξουν οι άνθρωποι, όμως η αξία σου δεν καθορίζεται από την αποδοχή τους.
Ο Θεός βλέπει την καρδιά σου και μπορεί να σε καλεί από την αφάνεια σε έναν σκοπό που μόνο Εκείνος γνωρίζει.
Έχεις νιώσει ποτέ αόρατος;
Σαν το όνομά σου να έμεινε στο κάτω μέρος μιας λίστας· ανείπωτο, απαρατήρητο, ξεχασμένο. Σαν να στεκόσουν στο παρασκήνιο, ενώ άλλοι καλούνταν στο προσκήνιο. Σαν η στιγμή που περίμενες να έρθει για σένα να πέρασε χωρίς κανείς να σε προσέξει.
Ίσως κάποτε αναρωτήθηκες:
«Μήπως δεν ήμουν αρκετός; Μήπως μου έλειπε κάτι; Μήπως με παρέβλεψαν; Μήπως με ξέχασαν τη στιγμή που είχε σημασία;»
Αν έχεις αισθανθεί έτσι, πάρε θάρρος, αγαπητέ μου.
Δεν είσαι ξεχασμένος. Δεν είσαι αόρατος. Δεν είσαι εκτός του σχεδίου του Θεού.
Ο Δαβίδ το γνώριζε αυτό.
Μια μέρα, ο προφήτης Σαμουήλ στάλθηκε από τον Θεό στη Βηθλεέμ, στο σπίτι του Ιεσσαί, για να χρίσει τον επόμενο βασιλιά του Ισραήλ. Ένας από τους γιους του Ιεσσαί θα ήταν ο εκλεκτός.
Τα αγόρια παρουσιάστηκαν ένα-ένα μπροστά στον προφήτη.
Ο ένας μετά τον άλλον.
Δυνατοί. Ικανοί. Εντυπωσιακοί. Άξιοι, στα ανθρώπινα μάτια, να φορέσουν το στέμμα.
Όμως ο Θεός γνώριζε την καρδιά τους.
Και κάθε φορά, η απάντηση ήταν η ίδια:
«Όχι αυτός.»
Επτά γιοι πέρασαν μπροστά από τον Σαμουήλ, αλλά κανένας δεν ήταν εκείνος που είχε επιλέξει ο Θεός.
Τότε ο Σαμουήλ ρώτησε τον Ιεσσαί:
«Είναι όλοι οι γιοι σου;»
Και τότε ήρθε εκείνη η παράξενη απάντηση:
«Υπάρχει ακόμη ο μικρότερος· βόσκει τα πρόβατα.»
(Α΄ Σαμουήλ 16:11)
Ο μικρότερος.
Εκείνος που δεν θεωρήθηκε καν απαραίτητο να κληθεί.
Εκείνος που έμεινε στα χωράφια.
Εκείνος που απουσίαζε από τη μεγάλη στιγμή.
Έμεινε έξω από τη λίστα — αλλά δεν έμεινε έξω από το σχέδιο του Θεού.
Ενώ οι άνθρωποι έβλεπαν έναν απλό βοσκό, ο Θεός έβλεπε έναν βασιλιά.
Ενώ οι άλλοι δεν τον θεώρησαν αρκετά σημαντικό για να σταθεί μπροστά στον προφήτη, ο Θεός είχε ήδη δει την καρδιά του.
Ο Δαβίδ κλήθηκε από τα χωράφια.
Από την αφάνεια στο χρίσμα.
Από το κρυφό μέρος στον άγιο σκοπό.
Από εκεί όπου κανείς δεν τον έβλεπε, μπροστά στον Θεό που δεν έπαψε ποτέ να τον βλέπει.
Και αυτή είναι μια αλήθεια που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τον εαυτό σου:
Ο Θεός βλέπει εκείνον που οι άνθρωποι παραβλέπουν.
Ο Θεός θυμάται εκείνον που οι άνθρωποι ξεχνούν.
Ο Θεός μπορεί να καλέσει εκείνον που οι άνθρωποι άφησαν πίσω.
Μπορεί κάποιοι να σε προσπέρασαν.
Μπορεί να μην πήρες την πρόσκληση που περίμενες. Μπορεί να μην αναγνώρισαν την προσπάθειά σου, το χάρισμά σου ή την καρδιά σου. Μπορεί να στάθηκες πολλές φορές στην άκρη, κοιτάζοντας άλλους να παίρνουν τη θέση που επιθυμούσες.
Όμως άκουσέ το βαθιά μέσα σου:
Η απόρριψη των ανθρώπων δεν ακυρώνει την επιλογή του Θεού.
Ο Ιησούς είπε:
«Δεν με διαλέξατε εσείς, αλλά εγώ σας διάλεξα και σας όρισα, για να πάτε και να φέρετε καρπό, καρπό που θα μένει...»
(Ιωάννης 15:16)
Δεν είσαι εδώ τυχαία.
Η ζωή σου δεν είναι ένα λάθος που ξέφυγε από το βλέμμα του Θεού. Υπάρχει σκοπός, ακόμη και στις εποχές που δεν τον βλέπεις. Υπάρχει κλήση, ακόμη και όταν βρίσκεσαι στα «χωράφια» της αφάνειας.
Ίσως τώρα να βρίσκεσαι σε μια τέτοια περίοδο.
Ίσως κανείς να μη χειροκροτεί.
Ίσως κανείς να μη γνωρίζει τον αγώνα σου.
Ίσως να αισθάνεσαι πως περιμένεις τη σειρά σου.
Μην απελπίζεσαι.
Ο Θεός μπορεί να εργάζεται μέσα στην αφάνεια πολύ πριν σε καλέσει στο προσκήνιο.
Και όταν έρθει η στιγμή Του, δεν θα χρειαστεί να αποδείξεις την αξία σου. Εκείνος ήδη γνωρίζει ποιος είσαι.
Γι’ αυτό, όταν έρχεται εκείνο το λεπτό, ύπουλο ψέμα που ψιθυρίζει μέσα σου:
«Κανείς δεν σε επιλέγει.»
Απάντησέ του με την αλήθεια του Θεού:
Επιλέχθηκα όχι τυχαία, αλλά με πρόθεση.
Αγαπιέμαι όχι επειδή είμαι τέλειος, αλλά επειδή η χάρη του Χριστού με αγκαλιάζει.
Έχω κληθεί όχι από το πλήθος, αλλά από την καρδιά του Θεού.
Δεν είμαι ξεχασμένος.
Είμαι δικός Του.
Δημοσίευση σχολίου