«Τότε ο Ιησούς του Ναυή ελάλησε προς τον Κύριον... και είπε ενώπιον του Ισραήλ· Ήλιε, στάσου... Και εστάθη ο ήλιος...»
Ιησούς του Ναυή 10:12-13
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που το πρόβλημα μοιάζει μεγαλύτερο από τη δύναμή μας και ο χρόνος μοιάζει να τελειώνει.
Υπάρχουν μάχες που δεν μπορούμε να κερδίσουμε μόνοι μας, δρόμοι που δεν ξέρουμε πώς να διασχίσουμε και καταστάσεις που μοιάζουν ανθρώπινα αδύνατες.
Εκεί ακριβώς χρειάζεται να θυμηθούμε τα λόγια του Θεού:
«Κάλεσόν Με, και θέλω σοι αποκριθή, και θέλω σοι δείξει μεγάλα και απόκρυφα, τα οποία δεν γνωρίζεις.»
Ιερεμίας 33:3
Ο Θεός μάς καλεί να Τον επικαλούμαστε όχι μόνο για τα μικρά, αλλά και για τα μεγάλα. Όχι μόνο για όσα μπορούμε να εξηγήσουμε, αλλά και για εκείνα που ξεπερνούν τη δική μας λογική.
Ο Ιησούς του Ναυή βρισκόταν μέσα σε μια μεγάλη μάχη. Αντιμετώπιζε τη συνδυασμένη δύναμη πέντε εχθρικών βασιλείων και, ενώ η μάχη συνεχιζόταν, ο χρόνος δεν ήταν με το μέρος του.
Τότε έκανε κάτι που φανερώνει το μέγεθος της πίστης του.
Μίλησε στον Θεό για αυτό που χρειαζόταν.
Και έπειτα, με πίστη, είπε:
«Ήλιε, στάσου!»
Η Γραφή καταγράφει ότι ο ήλιος στάθηκε και η ημέρα παρατάθηκε, ώστε ο Ισραήλ να ολοκληρώσει τη μάχη.
Και ο Λόγος του Θεού προσθέτει μια συγκλονιστική φράση:
«Δεν υπήρξε ημέρα ως εκείνη, ούτε πρότερον ούτε ύστερον, ώστε να εισακούση ο Κύριος φωνήν ανθρώπου· διότι ο Κύριος επολέμησε υπέρ του Ισραήλ.»
Αυτό είναι το μεγάλο μάθημα.
Ο Ιησούς του Ναυή δεν στηρίχθηκε στη δική του δύναμη.
Στήριξε τη μάχη του στη δύναμη του Θεού.
Κι εσύ μπορεί σήμερα να δίνεις τη δική σου μάχη.
Ίσως πολεμάς με την αποθάρρυνση.
Ίσως με έναν φόβο που δεν υποχωρεί.
Ίσως με μια βαθιά απογοήτευση.
Ίσως υπάρχει μια πόρτα που δεν ανοίγει, μια σχέση που χρειάζεται θεραπεία ή μια κατάσταση που δεν ξέρεις πώς θα αλλάξει.
Μην κρατάς όλα αυτά κλεισμένα μέσα σου.
Πήγαινε με παρρησία στον Θεό.
Η Γραφή λέει:
«Ας πλησιάζωμεν λοιπόν μετά παρρησίας εις τον θρόνον της χάριτος, διά να λάβωμεν έλεος και να εύρωμεν χάριν εις βοήθειαν εν καιρώ χρείας.»
Εβραίους 4:16
Η προσευχή με τόλμη δεν σημαίνει ότι προσπαθούμε να επιβάλουμε στον Θεό αυτό που θέλουμε.
Σημαίνει ότι δεν φοβόμαστε να Του πούμε ακριβώς αυτό που βρίσκεται στην καρδιά μας.
Ζήτησε.
Επέμεινε.
Πίστεψε.
Και ύστερα εμπιστεύσου.
Γιατί ο Θεός δεν είναι μακριά από τον πόνο σου. Δεν είσαι ένας ξένος που προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή Του.
Είσαι παιδί Του.
Και μέσα από τον Χριστό έχεις την ελευθερία να πλησιάσεις τον θρόνο της χάρης.
Γι' αυτό, όταν η μάχη φαίνεται μεγάλη, μην κάνεις μικρή την προσευχή σου.
Τόλμησε να ζητήσεις.
Τόλμησε να πιστέψεις.
Τόλμησε να περιμένεις.
Ίσως ο Θεός να αλλάξει τις περιστάσεις σου.
Ίσως να ανοίξει έναν δρόμο που δεν μπορούσες να δεις.
Και ίσως, μέσα από την αναμονή, να αλλάξει πρώτα εσένα.
Σε κάθε περίπτωση, η προσευχή σου δεν είναι μάταιη όταν την εμπιστεύεσαι στα χέρια του Θεού.
Δημοσίευση σχολίου