«Ισχύς μου και ύμνησίς μου ο Κύριος, και εγένετό μοι εις σωτηρίαν.»
Ψαλμός 118:14
Υπάρχουν ημέρες που αισθανόμαστε πως οι δυνάμεις μας λιγοστεύουν.
Οι δρόμοι μοιάζουν δύσκολοι, η καρδιά κουράζεται και κάποτε αναρωτιόμαστε πόσο ακόμη θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε.
Κι όμως, ο Ψαλμωδός μάς θυμίζει κάτι βαθύτερο:
Η δύναμή μας δεν χρειάζεται να βρίσκεται πάντοτε μέσα μας.
Υπάρχει ένας Κύριος που γίνεται δύναμη όταν εμείς λυγίζουμε.
Γίνεται τραγούδι όταν η καρδιά μας δεν βρίσκει λόγια.
Γίνεται ελπίδα όταν μπροστά μας όλα μοιάζουν σκοτεινά.
Δεν χρειάζεται να είσαι δυνατός κάθε στιγμή.
Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις ούτε να γνωρίζεις πώς θα ανοίξει ο επόμενος δρόμος.
Αρκεί να μπορείς να πεις:
«Κύριε, Εσύ είσαι η δύναμή μου.»
Και τότε κάτι αλλάζει μέσα στην ψυχή.
Ίσως οι δυσκολίες να μην εξαφανίζονται αμέσως, όμως δεν τις αντιμετωπίζεις πια μόνος.
Ο Θεός γίνεται το στήριγμά σου.
Και εκεί όπου νόμιζες πως τελειώνουν οι δυνάμεις σου, μπορεί να αρχίζει η δική Του ενίσχυση.
Άνθος για την καρδιά:
Όταν οι δυνάμεις σου λιγοστεύουν,
μη φοβηθείς.
Η δύναμή σου δεν τελειώνει εκεί.
Ο Κύριος μπορεί να γίνει Εκείνος
που θα σε κρατήσει όρθιο.
Δημοσίευση σχολίου