Το Βιβλίο που Άφησε μια Σελίδα Ανοιχτή
Μερικές φορές κλείνουμε ένα βιβλίο στη μέση μιας ιστορίας και το αφήνουμε για λίγο.
Δεν σημαίνει πως τελείωσε η ιστορία.
Σημαίνει απλώς πως χρειαζόμαστε χρόνο πριν γυρίσουμε στην επόμενη σελίδα.
Έτσι είναι και η ζωή.
Υπάρχουν εποχές που προχωρούμε γρήγορα, δημιουργούμε, εργαζόμαστε, ονειρευόμαστε. Και υπάρχουν άλλες που χρειάζεται να σταματήσουμε λίγο. Να πάρουμε ανάσα. Να κοιτάξουμε τον ουρανό. Να ακούσουμε ξανά τη σιωπή της καρδιάς μας.
Κάποτε αισθανόμαστε ενοχές επειδή σταματήσαμε.
Όμως ακόμη και η γη χρειάζεται τις εποχές της. Δεν ανθίζει κάθε μέρα. Δεν καρποφορεί κάθε μήνα. Υπάρχει χρόνος για άνθη και χρόνος για σιωπή.
Ίσως λοιπόν η ανάπαυση να μην ήταν χάσιμο χρόνου.
Ίσως ήταν μέρος της διαδρομής.
Και τώρα που γυρίζεις, μην προσπαθήσεις να καλύψεις βιαστικά όσα άφησες πίσω.
Η σελίδα σου δεν χάθηκε.
Σε περίμενε.
Και ο Θεός, που γνωρίζει όλες τις εποχές της ζωής σου, γνωρίζει και πότε είναι η ώρα να ξαναπιάσεις την πένα.
Μη φοβάσαι τις σελίδες που έμειναν άγραφες. Μερικές φορές ο Θεός αφήνει χώρο στη σελίδα, όχι επειδή τελείωσε η ιστορία, αλλά επειδή ετοιμάζει κάτι που αξίζει να γραφτεί.
Δημοσίευση σχολίου