ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΒΙΒΛΟ;

            

Στη συλλογική συνείδηση των ανθρώπων, η λέξη «εκκλησία» φέρνει συχνά στον νου εικόνες από επιβλητικά πέτρινα κτίρια, καμπαναριά που υψώνονται στον ουρανό ή συγκεκριμένα θρησκευτικά δόγματα.
Ωστόσο, η Αγία Γραφή αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική, βαθιά πνευματική αλήθεια.

Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό «ἐκκλησία» (εκ + καλέω), που σημαίνει τη σύναξη των «καλεσμένων» — εκείνων που προσκλήθηκαν να σμίξουν για ένα κοινό σκοπό. Η ρίζα της, επομένως, δεν αγγίζει τα άψυχα υλικά δομής, αλλά την ίδια τη ζωντανή ανθρώπινη ψυχή.
 Όταν ο Απόστολος Παύλος γράφει στην Επιστολή προς Ρωμαίους (16:5):
 «Να δώσετε χαιρετισμούς και στην εκκλησία που συναθροίζεται στο σπίτι τους…», δεν αναφέρεται σε τοίχους και θεμέλια, αλλά σε μια ζεστή κοινότητα ανθρώπων που πάλλεται από την ίδια πίστη.

Το Ζωντανό Σώμα του Χριστού

Η Εκκλησία δεν είναι ένας οργανισμός, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός· είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην Επιστολή προς Εφεσίους (1:22-23): «Τα σύμπαντα τα υπέταξε στην εξουσία Του, κι Αυτόν τον ίδιο τον Χριστό τον έδωσε στην εκκλησία ως υπέρτατο αρχηγό. Η εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού, είναι η πληρότητα εκείνου ο οποίος με την παρουσία του γεμίζει πλήρως τα πάντα».
Αυτός ο μυστικός δεσμός αγκαλιάζει όλους τους πιστούς από την ημέρα της Πεντηκοστής έως την τελική Αρπαγή, φανερώνοντας δύο συμπληρωματικές διαστάσεις:

Η Παγκόσμια Εκκλησία: Πρόκειται για την αόρατη, οικουμενική οικογένεια όλων όσων συνδέονται προσωπικά και βιωματικά με τον Ιησού Χριστό. Υπερβαίνει τα ανθρώπινα σύνορα, τις φυλές και τις κοινωνικές τάξεις. Όπως διακηρύσσει ο Παύλος στην Α΄ Κορινθίους (12:13):
«Κι εμείς όλοι, είτε Ιουδαίοι είτε μη Ιουδαίοι, είτε δούλοι είτε ελεύθεροι, γίναμε με το βάπτισμα δια του ενός Πνεύματος ένα σώμα». Η αληθινή Εκκλησία του Θεού δεν περιορίζεται σε κανένα συγκεκριμένο δόγμα ή ναό, αλλά κατοικεί στις καρδιές όσων βρήκαν τη σωτηρία μέσω της πίστης.

Η Τοπική Εκκλησία: Είναι η ορατή φανέρωση του Σώματος σε έναν συγκεκριμένο τόπο και χρόνο. Στην Επιστολή προς Γαλάτες (1:1-2), ο Παύλος απευθύνεται «στις εκκλησίες της Γαλατίας», επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη πολλών τοπικών συναθροίσεων. Κάθε τοπική κοινότητα αποτελεί ένα καταφύγιο οικειότητας, όπου τα μέλη του παγκόσμιου Σώματος συναντώνται για να μοιραστούν την αγάπη, τη διδασκαλία και την πνευματική ενθάρρυνση.

Η Εκκλησία δεν ορίζεται από την αρχιτεκτονική της ομορφιά ούτε από θεσμικές ομολογίες.
Είναι η ζωντανή μωσαϊκή εικόνα των ανθρώπων που εμπιστεύτηκαν τη ζωή τους στον Χριστό (Ιωάννη 3:16) — ένας αστερισμός από ζωντανές πέτρες που συνθέτουν τον οίκο του Θεού στη γη.

Εν κατακλείδι:

Η εκκλησία πρέπει να έχει τα μάτια της καρφωμένα στον Θεό, στη δύναμή Του, στην αγάπη Του, στην αιωνιότητά Του, στη μεγαλοπρέπειά Του. Απολύτως, ό,τι υπάρχει προέρχεται από τον Θεό, υπάρχει λόγω της δημιουργικής δύναμης του Θεού και είναι για εκείνον, όχι για εμάς. Η δόξα είναι και πρέπει να είναι πάντα γι' αυτόν και η εκκλησία πρέπει να είναι η πρώτη που θα αναγνωρίσει το απέραντο μεγαλείο του Θεού.

Ό,τι μας συμβαίνει, ό,τι κάνουμε ή επιτυγχάνουμε οφείλεται στην καλοσύνη του Θεού. Ας δοξάζουμε και ας υψώνουμε το όνομά του πάντοτε!

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ.