Ιωσήφ:Ο άνθρωπος που δεν άφησε την προδοσία να σκοτώσει τα όνειρά του
Υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται μέσα στη γαλήνη.
Και υπάρχουν άνθρωποι που μεγαλώνουν μέσα στις θύελλες.
Ο Ιωσήφ ανήκε στους δεύτερους.
Ήταν ακόμη νέος όταν είδε όνειρα που δεν καταλάβαινε πλήρως. Όνειρα που έμοιαζαν να ψιθυρίζουν πως ο Θεός είχε ετοιμάσει κάτι μεγάλο γι' αυτόν. Μα πριν δει την εκπλήρωσή τους, γνώρισε τη ζήλια των ίδιων του των αδελφών.
Τον είδαν να πλησιάζει από μακριά και, αντί να τον αγκαλιάσουν, αποφάσισαν να τον ξεφορτωθούν.
Ένα ξερό πηγάδι έγινε το πρώτο του καταφύγιο.
Ύστερα ήρθαν οι αλυσίδες, η σκλαβιά, η ξενιτιά.
Κι όμως, η μεγαλύτερη φυλακή δεν ήταν εκείνη με τους πέτρινους τοίχους. Ήταν ο πειρασμός να αφήσει την καρδιά του να γεμίσει μίσος.
Ο Ιωσήφ θα μπορούσε να γίνει ένας πικραμένος άνθρωπος.
Θα μπορούσε να ζει μόνο για την εκδίκηση.
Θα μπορούσε να κατηγορεί τον Θεό για όσα του συνέβησαν.
Δεν το έκανε.
Σε κάθε δύσκολο βήμα κράτησε κάτι που κανείς δεν μπορούσε να του πάρει: την εμπιστοσύνη του στον Θεό.
Τα χρόνια περνούσαν αργά.
Η φυλακή έμοιαζε να μην τελειώνει ποτέ.
Οι άνθρωποι ξεχνούσαν τον Ιωσήφ.
Ο Θεός όμως δεν τον είχε ξεχάσει ούτε μία στιγμή.
Και όταν ήρθε η κατάλληλη ώρα, άνοιξε μια πόρτα που κανείς άνθρωπος δεν θα μπορούσε να ανοίξει.
Ο δούλος έγινε άρχοντας.
Ο φυλακισμένος έγινε σωτήρας ενός ολόκληρου λαού από την πείνα.
Και τότε συνέβη το πιο μεγάλο θαύμα.
Όχι όταν φόρεσε τα βασιλικά ενδύματα.
Αλλά όταν αντίκρισε ξανά τους αδελφούς που τον είχαν προδώσει.
Εκείνη τη στιγμή δεν νίκησε η εξουσία.
Νίκησε η συγχώρηση.
Ο Ιωσήφ κατάλαβε πως ο Θεός μπορεί να μετατρέψει ακόμη και τις πιο βαθιές πληγές σε δρόμους ευλογίας.
Γι' αυτό και είπε λόγια που συνεχίζουν να φωτίζουν τις καρδιές των ανθρώπων μέχρι σήμερα:
«Εσείς σχεδιάσατε κακό εναντίον μου, ο Θεός όμως το μετέτρεψε σε καλό.»
Διαβάστε περισσότερα άρθρα με:ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ,ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ από το ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ,ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ,ΚΑΛΗΜΕΡΑ
Δημοσίευση σχολίου